Print Friendly
ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੁਲੇ ਦਾ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਖੜੇ ਹੋਣਾ ਵੱਡੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ – (3 ਜਨਵਰੀ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼)

ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੁਲੇ ਦਾ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਖੜੇ ਹੋਣਾ ਵੱਡੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ – (3 ਜਨਵਰੀ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼)

ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਫੂਲੇ ਦਾ ਜੀਵਨ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਹਿੰਮਤ ਹੌਸਲੇਂ ਅਤੇ ਮਨੋਬਲ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ । ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਫੁਲੇ ਦੇ ਕਾਰਜ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਤਮਾਮ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬਰ ਅਤੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਾਵਾਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਅਲਖ ਜਗਾਣ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਰੀ, ਆਦਰਸ਼ ਅਧਿਆਪਕਾ, ਨਿਸਵਾਰਥ ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ ਅਤੇ ਸੱਚ – ਸ਼ੋਧਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਸੀ । ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੰਨਿਆ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਇਸਤਰੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਹੈ।
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਤਾਰਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਜਨਵਰੀ ਸੰਨ 1831 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਖੰਡੋਜੀ ਨਵਸੇ ਪਾਟਿਲ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸੀ। ਸਿਰਫ ਨੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੂਲੇ ਦਾ ਵਿਆਹ 1840 ਵਿੱਚ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾ ਜੋਤੀਬਾ ਫੂਲੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਦਾ ਜੀਵਨ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ । ਉਹ ਸਮਾਂ ਦਲਿਤਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਕੁਰੀਤੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਦੌਰ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਫੁਲੇ ਦੀ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋਤੀਬਾ ਫੁਲੇ ਤੀਜੀ ਜਮਾਤ ਤੱਕ ਪੜੇ ਸਨ। ਲੇਕਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਮਾਜਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਤੇਜ ਇੱਛਾ ਸੀ । ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ। ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਦੀ ਵੀ ਬਚਪਨ ਵਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਸੀ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਆਪਨ ਲਿਆ ।
ਸਾਵਿਤਰੀ – ਜੋਤੀਬਾ ਨੇ ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਸਮਾਜ – ਸੇਵਾ ਦੇ ਵੱਲ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ । 1 ਜਨਵਰੀ ਸੰਨ 1849 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਨੇ ਦੇ ਬੁਧਵਾਰਾ ਪੇਠ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੰਨਿਆ ਸਕੂਲ ਖੋਲਿਆ । ਇਹ ਸਕੂਲ ਇੱਕ ਮਰਾਠੀ ਭਲਾ-ਆਦਮੀ ਭਿੰਡੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ । ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਫੁਲੇ ਇਸ ਸਕੂਲ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਧਿਆਪਕਾ ਬਣੀ । ਇਸ ਸਾਲ ਉਸਮਾਨ ਸ਼ੇਖ ਦੇ ਬਾੜੇ ਵਿੱਚ ਉੱਚ – ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਕੂਲ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ । ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਚੰਗੀ ਚੱਲ ਨਿਕਲੀਆਂ । ਦੱਬੀ – ਪਛੜੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਲੜਕੀਆਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ । ਇਸਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਕੇ ਵੇਖ ਜੋਤੀਬਾ ਦੰਪਤੀ ਨੇ ਅਗਲੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਜ ਹੀ 18 ਸਕੂਲ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਆਰਥਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ।
ਸਾਵਿਤਰੀ – ਜੋਤੀਬਾ ਨੇ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਬਾਲ – ਵਿਧਵਾ ਅਤੇ ਬਾਲ – ਹੱਤਿਆ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 29 ਜੂਨ 1853 ਵਿੱਚ ਬਾਲ – ਹੱਤਿਆ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਘਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਸੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਣ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡਕੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ । ਇਸ ਯਤੀਮਖ਼ਾਨੇ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੁਲੇ ਸੰਭਾਲਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬੱਚੀਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਮਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖੇਤ – ਖਲਿਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਣਸਿੱਖਿਅਤ ਮਜਦੂਰਾਂ ਦੇ ਵੱਲ ਵੀ ਗਿਆ । 1855 ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਮਜਦੂਰਾਂ ਲਈ ਸਾਵਿਤਰੀ – ਜੋਤਿਬਾ ਨੇ ਰਾਤ – ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਖੋਲੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਛੂਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਰਵਜਾਨਿਕ ਖੂਹ ਵਲੋਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਭਰ ਸੱਕਦੇ ਸਨ, 1868 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਫੁਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਖੂਹ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ । ਸੰਨ 1876 – 77 ਵਿੱਚ ਪੂਨਾ ਨਗਰ ਕਾਲ ਦੀ ਚਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ । ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਅਤੇ ਜੋਤੀਬਾ ਦੰਪਤੀ ਨੇ 52 ਵੱਖਰਾ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਨਾਜ – ਬੋਰਡਿੰਗ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਜਰੂਰਤ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਫਤ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ । ਜੋਤੀਬਾ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਵੇਂ ਵਿਆਹ ਢੰਗ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਮੰਗਲਾਸ਼ਟਕ (ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਪੜੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ) ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ । ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਵਿਆਹ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਗੁਲਾਮ ਗਿਰੀ ਸਿੱਧ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਜਿੰਨੇ ਮੰਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮੰਤਰ ਹੋਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਸੌਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਸਕਣ। ਜੋਤੀਬਾ ਦੇ ਮੰਗਲਾਸ਼ਟਕੋਂ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ – ‘‘ਅਜਾਦੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਅਸੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਅੱਜ ਸਹੁੰ ਲਓ ਕਿ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਵੋਗੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਜਾਦੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੇਵੋਗੇ । ’’ ਇਹ ਇੱਛਾ ਸਿਰਫ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਗੁਲਾਮੀ ਵਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਸੀ । ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਲਕੇ ਗਿਆਰਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋਤੀਬਾ ਫੁਲੇ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੁਲੇ ਨੇ ਹਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੁਰੀਤੀਆਂ, ਅੰਧ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਅਨੀਤੀਪੂਰਣ ਰੂੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ। 1840 ਤੋਂ 1890 ਤੱਕ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜੋਤੀਬਾ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਨੇ ਇੱਕ ਜੁੱਟ ਹੋਕੇ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ।
ਜੋਤੀਬਾ – ਦੰਪਤੀ ਸੰਤਾਨ ਹੀਨ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1874 ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀਬਾਈ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਦੇ ਨਾਜਾਇਜ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ। ਯਸ਼ਵੰਤਰਾਵ ਫੁਲੇ ਨਾਮ ਵਲੋਂ ਇਹ ਬੱਚਾ ਪੜ ਲਿਖਕੇ ਡਾਕਟਰ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਚਲਕੇ ਫੁਲੇ ਦੰਪਤੀ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਵੀ । 28 ਨਵੰਬਰ 1890 ਨੂੰ ਮਹਾਤਮਾ ਜੋਤੀਬਾ ਫੁਲੇ ਦੇ ਦਿਹਾਂਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਨੇ ਬੜੀ ਮਜਬੂਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀ ਸੰਭਾਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੱਚ ਸ਼ੋਧਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਨੇ ਦੱਬੇ – ਪਛੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ – ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਭਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਭਾਸ਼ਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਕਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਉਕਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । 1897 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੂਨਾ ਵਿੱਚ ਪਲੇਗ ਫੈਲਿਆ ਤੱਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੁੱਟ ਗਈ । ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਦੀ ਉਮਰ ਉਸ ਸਮੇਂ 66 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ – ਮਨ ਵਲੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ । ਇਸ ਔਖੇ ਇਮਤਹਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਲੇਗ ਨੇ ਆ ਦਬੋਚਿਆ ਅਤੇ 10 ਮਾਰਚ 1897 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਕਵਿਤਰੀ ਵੀ ਸਨ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਾਜਕ ਵਿਅਕਤੀ – ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਅਵਾਜ ਪੁਰਜੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਵਿਤਾ – ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਸੰਨ 1854 ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ‘ਫੁਲੇ ਨਾਮ’ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ ‘ਬਾਵਨਕਸ਼ੀ ਸੁਬੋਧ ਰਤਨਾਕਰ’ ਸਿਰਲੇਖ ਵਲੋਂ ਸੰਨ 1882 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ।
ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਅਤੇ ਜੋਤੀਬਾ ਨੂੰ ਕਈ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਨੇ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਰੂੜੀਵਾਦ, ਛੂਆਛਾਤ, ਦਲਿਤਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਜ਼ੁਲਮ ਆਪਣੀ ਸਿਖਰ ਤੇ ਸਨ। ਬਾਲ-ਵਿਆਹ, ਸਤੀ ਪ੍ਰਥਾ, ਬੇਟੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਮਦੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਣਾ, ਵਿਧਵਾ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗੈਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਲੂਕ, ਬੇਮੇਲ ਵਿਆਹ, ਬਹੁਪਤਨੀ ਵਿਆਹ ਆਦਿ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਜੋਰਾਂ ਤੇ ਸਨ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਵਾਦ ਅਤੇ ਜਾਤੀਵਾਦ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਫੁਲੇ ਅਤੇ ਜੋਤੀਬਾਫੁਲੇ ਦਾ ਇਸ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਣਾ ਵੱਡੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਪੱਥਰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗੰਦਗੀ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਂਉਦੇਂ ਸਨ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਲਗਪਗ 160 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਸਕੂਲ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਪਾਪ ਦਾ ਕੰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਕਿੰਨੀਆਂ ਸਾਮਾਜਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪੈਸੇ ਦੀ ਤੰਗੀ ਦੇ ਨਾਲ–ਨਾਲ ਸਾਮਾਜਿਕ–ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਵੀ ਝੱਲਣਾ ਪਿਆ ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਸਹਾਰ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਬਣੇ ਰਹੇ । ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਨੇਕ ਪੁਰਖ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ ਪਰ ਔਰਤ ਹੋਕੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜਕੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਫੁਲੇ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ । ਅੱਜ ਵੀ ਮਹਾਤਮਾ ਜੋਤੀਬਾ ਫੁਲੇ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਾਈ ਫੂਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਟੀਚੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਜੀਵਨ ਆਦਰਸ਼ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ । ਜੈ ਹਿੰਦ !

ਵਿਜੈ ਗੁਪਤਾ, ਸ.ਸ. ਅਧਿਆਪਕ
ਸ.ਹ.ਸ. ਚੁਵਾੜਿਆਂ ਵਾਲੀ (ਫਾਜ਼ਿਲਕਾ)
ਸੰਪਰਕ: 977 990 3800
ਸ੍ਰੋਤ – ਇੰਟਰਨੈੱਟ

Print Friendly

About author

Vijay Gupta
Vijay Gupta1097 posts

State Awardee, Global Winner

You might also like

Important Days0 Comments

ਵੋਟਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਰਾਜ ‘ਤੇ ਬਿਠਾ ਸਕਦੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਥੱਲੇ ਲਾਹ ਸਕਦੈ – 4 ਜਨਵਰੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼

ਲੋਕਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ, ਬਿਨਾਂ ਖੂਨ ਖਰਾਬੇ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵੋਟ ਹੈ। ਲੋਕਤੰਤਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਰਾਣੀ ਦੇ ਢਿੱਡੋਂ ਜੰਮਦਾ ਸੀ। ਲੋਕਤੰਤਰ


Print Friendly
Important Days0 Comments

ਅਣਖ, ਗੌਰਵ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਰਬੰਸਦਾਨੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ (ਅੱਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੁਰਬ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼)

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਬਹੁਪੱਖੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨੂੰ ਕਲਮ ਦੀ ਬੰਦਿਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣਾ ਇਕ ਬੜਾ ਕਠਿਨ ਕੰਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਲੇਖਕ/ਕਵੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕ ਸੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।


Print Friendly
Important Days0 Comments

23 ਮਾਰਚ ਲਈ :ਇਨਕਲਾਬੀ ਸੂਰਮਾ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ

ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇਨਕਲਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਬਿੰਬ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਅਚੇਤਨ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਾਲ ਵਾਂਗ ਬਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਯੋਧੇ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਬੰਗਾ ਚੱਕ ਨੰਬਰ 106


Print Friendly